படித்ததில் பிடித்தது லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
படித்ததில் பிடித்தது லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

திங்கள், 27 ஜனவரி, 2014

MINI STORIES... MUTHTHAARAM...சின்னஞ்சிறு கதைகள்.. முத்தாரம்!!!!!....


குட்டிப் பெண் ஆனியை காந்தம் போல் கவர்ந்திழுத்தது அந்தப் பொருள்.. அவள் கண்களை அவளால் அந்தப் பொருளிலிருந்து எடுக்க முடியவில்லை!!.. 

அவள் கண்ணையும் கருத்தையும் கவர்ந்த அந்தப் பொருள்... ஒரு முத்து நெக்லஸ்.. அந்தக் கடையில், கண்ணாடிச் சட்டமிட்ட அலமாரிக்குள்ளிருந்து அவளை ஈர்த்தது அது.. அழகாக ஒரு  பிங்க் நிற அட்டைப் பெட்டியில், கரு நீல நிற வெல்வெட் பொதிக்குள் அலங்காரமாக வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த முத்து நெக்லஸ் ஒரிஜினல் முத்துக்களால் ஆனதல்ல... ஆனாலும் பார்ப்பவர்களை அதன் பளபளப்பு கவர்ந்திழுத்தது.... அந்தப் பல்பொருள் அங்காடியில், இது போல் பலப்பல முத்தாரங்கள்.. ஆனாலும் அந்த முத்து நெக்லஸை ஆனிக்கு மிகவும் பிடித்து விட்டது!!..


ஞாயிறு, 29 டிசம்பர், 2013

MINI STORIES...MITHAI VIYABAARI..சின்னஞ் சிறு கதைகள்...மிட்டாய் வியாபாரி!!


'இவ்வுலக வாழ்க்கையில் நம் கடமைகளைப் பற்றில்லாமல் செய்வதே கர்ம  யோகம்' என்று நமக்கு அறிவிக்காத மஹான்களில்லை.. கீதாசார்யன் கீதையில் அருளிய கர்ம யோகத்தின் சிறப்பை விவரிக்க வார்த்தைகள் போதாது.. 

அதீதமாக ஒரு விஷயத்தின் மீது பற்று வைக்கும் போது அது நமக்கு ஏற்படுத்தும் விளைவுகளை நாம் அறிந்தோமில்லை அல்லது அறிந்தாலும் அதைப் பெரிதுபடுத்துவதில்லை..

ஒரு மிட்டாய் வியாபாரி, தன் பிள்ளைகள் மீது வைத்த பற்று, அவனை மேன்மேலும் கீழான பிறவிகளுக்கு எடுத்துச் சென்ற இந்தக் கதையை, நம்மில் பலர் அறிந்திருந்தாலும், அறியாத சிலருக்காக மீண்டும் கொடுக்கிறேன்..

ஒரு ஊரில் ஒரு மிட்டாய் வியாபாரி வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்கு நான்கு மகன்கள்.. மிகுந்த இரக்க சுபாவமுடைய அவன், மிகவும் நேர்மையான முறையில் வாழ்க்கை நடத்தி வந்தான்.

அந்த ஊருக்கு ஒரு துறவி வந்தார். அவர் கடும் தபஸ்வி. பன்னிரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறையே ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் உணவு உண்பார். அதையும் அவர் யாரிடமும் யாசிக்க மாட்டார். யாரேனும் அவருக்கு பிக்ஷையிட வேண்டும். அன்று பொழுது சாய்வதற்குள் பிக்ஷையிடாவிட்டால், மீண்டும் பன்னிரண்டு வருடங்கள் கழித்து தான் உணவு.

துறவி, உணவு உண்ணும் நாள் அது. அன்று யாரும் அவருக்குப் பிக்ஷையிடவில்லை. பொழுது சாயும் நேரமும் வந்து விட்டது..

மிட்டாய் வியாபாரி, அந்தத் துறவிகயைக் கண்டான். அன்போடு தன் கடைக்கு அழைத்து வந்து, பழங்கள், இனிப்புகள் அளித்து வணங்கினான். தன் மனைவி, மகன்களையும் அழைத்து, துறவியை வணங்கச் செய்தான். துறவி மிக மகிழ்ந்தார்.

துறவி,வியாபாரியிடம், 'மகனே, நான் உனக்கு என் தவ வலிமையால் 'வீடு பேறு(மோக்ஷம்) தர இயலும்.. ஆகவே என்னோடு வா!!' என்றார்.

வியாபாரி, 'இல்லை ஸ்வாமி, என் மகன்கள் மிகவும் சிறியவர்களாக இருக்கிறார்கள். இவர்களை நான் தக்க வயது வரை வளர்க்க வேண்டும்.. அதன் பின்பு தான் இதைப் பற்றியெல்லாம் யோசிக்க இயலும்.. ஆகவே சிறிது காலம் கழித்து வாருங்கள்!!' என்றான்.

துறவி ஒப்புக் கொண்டார். சிறிது காலம் கழித்துச் சென்றார். பார்த்தால், வியாபாரியின் கடையில் வேறொருவர் இருந்தார். வியாபாரி, மரணமடைந்து விட்டதாகவும், கடையை அவரிடம் விற்று விட்டதாகவும்,அவர் குடும்பத்தினர் சிறியதொரு நிலத்தில் விவசாயம் செய்து கஷ்ட ஜீவனம் செய்கிறார்கள் என்றும் குறிப்பிட்டார் அவர்.

துறவி, தன் தவ வலிமையால், வியாபாரி, ஒரு எருதாகப் பிறந்து, தன் மகன்களின் முன்னேற்றத்துக்காக, நிலத்தில் அரும்பாடுபட்டு உழைத்து வருவதை அறிந்து கொண்டார் அவர்.

துறவி, வியாபாரியின் மகன்களிடம் சென்று, தான் அவரது தந்தையின் நண்பன் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார்.  அவர்களும், வியாபாரியின் மனைவியும் அவரை அறிந்து கொண்டு வணங்கினர். துறவி, வியாபாரியின் மகன்களிடம் நிலத்தில் உழுது கொண்டிருந்த எருதைப் பார்க்க அனுமதி கோரிப் பெற்றார்.

நேராக எருதிடம் சென்று, தன் கமண்டலத்தில் இருந்த புனித நீரைத் தெளித்தார். எருதுக்கு, பூர்வ ஜென்ம நினைவும் பேசும் சக்தியும் வந்தது. மீண்டும் தன்னோடு வரும்படி அழைத்தார் துறவி. பாசத்தினால் அறிவை இழந்திருந்த வியாபாரியோ, இம்முறையும் மறுத்தான். தன் பிள்ளைகள் நல்ல நிலைக்கு வந்ததும் வருவதாக வாக்குறுதி அளித்தான். மீண்டும் சிறிது காலம் கழித்து வருமாறு கோரினான்.

துறவி, கொடுத்த வாக்கைக் காக்க சில காலம் கழித்து, மீண்டும் வந்தார். இம்முறை எருதும் இல்லை.. வியாபாரியின் மகன்களின் நிலை மிக மோசமாக இருந்தது.

அவர்கள் துறவியை அடையாளம் கண்டு கொண்டனர்.

'இவர் ஒவ்வொரு முறை வரும் போதும் துரதிருஷ்டம் தொடர்ந்து வருகிறது.. முதன் முறை இவர் வந்த கொஞ்ச நாளில் அப்பா இறந்தார்.. இரண்டாம் முறை இவர் வந்த கொஞ்ச நாளில் தான் எருது உயிரை விட்டது..கஷ்டங்கள் இரட்டிப்பாயின' என்று சொல்லிக் கொண்டு, துறவியை அடிக்கவே வந்து விட்டனர்.

துறவி அவர்களை அமைதிப்படுத்தினார். தன் தவ வலிமையால், வியாபாரி இருக்கும் இடத்தை அறிந்தார். வியாபாரி, உயிரோடு இருந்த போது, தான் சேர்த்து வைத்த செல்வத்தை எல்லாம் பொற்காசுகளாக பானைகளில் இட்டு, வீட்டில் மூலையில் புதைத்து வைத்து இருந்தான்.  இப்போதும் அவன் தன் பிள்ளைப் பாசத்தால், அந்தப் பானைகளைக் காக்கும் பாம்பாகப் பிறந்திருந்தான்!!..

தன் தவ வலிமையால், இம்முறை மானசீகமாக, வியாபாரியிடம் பேசினார் துறவி..வியாபாரியிடம் பிள்ளைப் பாசம் நீங்கவேயில்லை!!.. அவன் 'இந்தச் செல்வத்தைக் காத்து தன் மகன்களிடம் ஒப்புவிக்கும் வரை, தன்னால் வர இயலாது' என்றான்.

துறவி, ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராக, வியாபாரியின் மகன்களை அழைத்தார். வீட்டின் ஒரு குறிப்பிட்ட மூலையைத் தோண்டுமாறும், அப்போது அங்கிருந்து வெளிவரும் பாம்பை அடித்துக் கொன்றால், அவர்கள் கஷ்டங்கள் நீங்குமென்றும் குறிப்பிட்டார்.

மகன்களும், துறவி சொன்னவண்ணம் செய்தனர். மூலையத் தோண்டியபோது, பொற்காசுகள் மின்னிய பானைகளையும், காவல் காக்கும் பாம்பையும் கண்டனர். பாம்பை அடித்துக் கொன்று பொற்காசுகளைத் தங்களுக்குள் பங்கிட்டுக் கொண்டனர். துறவியை மகிழ்ந்து வணங்கினர்.

வியாபாரிக்கு மகன்களிடம் அடிபட்டதால், பிள்ளைப் பாசம் விலகியது.. துறவியுடன் சென்ற அவன் உயிர்,  பிறவா நிலையை அடைந்தது.

இக்கதை, பற்றினால் ஏற்படும் விளைவுகளையும்,நல்லோருடன் சேர்ந்திருத்தலாகிய  சத்சங்கத்தின் பெருமையையும் ஒரு சேரச் சொல்கிறது...

'ஒரு  துறவி, பாம்பை அடிக்குமாறு சொல்லலாமா?!!' என்பவர்களுக்காக ஒரு வார்த்தை.. கடவுள் நமக்கு வழங்கும் கஷ்டங்கள் எல்லாம் நம்மைப் பக்குவப்படுத்தி உயர்நிலைக்கு எடுத்துச்  செல்ல.. அதைப் போல, துறவி 
செய்ததும் வியாபாரியின் பற்றை விலக்கி, அவனுக்கு நற்கதி அளிக்க. 

வாக்குத் தவறாத அந்தத் துறவி, இதை வியாபாரிக்குச் செய்யும் நற்செயலாகவே கருதிச் செய்தார்.

மானிடப் பிறவி கிடைத்தற்கரியது. துறவி, முதல் முறை வந்த போது வியாபாரியின் முடிவு காலம் அருகிலிருப்பதை உணர்ந்தே அவனை மோக்ஷத்திற்கு அழைத்திருக்க வேண்டும். அவனுக்கு அது புரியாமல் போகவே மேலும் இரு கீழான பிறவிகள் எடுக்க நேர்ந்தது. சத்சங்கத்தின் மகிமை, இறுதியில் அவனுக்கு நற்பேறு பெற்றுத் தந்தது..

பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப்
பற்றுக பற்று விடற்கு.(குறள்)

நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்!

அன்புடன்
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்.

செவ்வாய், 10 டிசம்பர், 2013

MINI STORIES.... KADAVUL SEYAL!!!.....சின்னஞ்சிறு கதைகள்...கடவுள் செயல்!!!


அது ஒரு அடுக்கு மாடிக் கட்டிடம்!!... கட்டுமானப் பணிகள் இன்னும் முடிவடையாத சூழல். 

அந்தக் கட்டிடத்தின் கட்டுமானப் பணியை மேற்பார்வையிடுபவர், ஆறாவது தளத்தைப் பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஏதோ காரணமாக, கீழ்த்தளத்தில் வேலை செய்யும் தொழிலாளியை அழைக்க வேண்டியிருந்தது.

அவர் பல முறை அந்தத் தொழிலாளியைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தும், கட்டிட வேலையில்  எழுந்த பலவித ஓசைகளின் காரணமாக, அது அந்தத் தொழிலாளியின் செவிகளில் விழவில்லை. 

அந்தத் தொழிலாளியின் கவனத்தைத் திருப்புவதற்காக, ஒரு பத்து ரூபாய் நோட்டை எடுத்து, அந்தத் தொழிலாளியை நோக்கிப் போட்டார். அந்தத் தொழிலாளி, தன் அருகில் விழுந்த அந்த ரூபாயை எடுத்தார்!!. சுற்றும் முற்றும் பார்த்து விட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் அதை எடுத்து, தன் சட்டைப் பையில் வைத்துக் கொண்டு, வேலையைத் தொடர்ந்தார்.

மேற்பார்வையாளர், புன்முறுவலுடன், ஒரு ஐநூறு ரூபாய் நோட்டை எடுத்துப் போட்டார். இம்முறையும்,  தொழிலாளி, அதை மகிழ்ச்சியுடன் எடுத்து, சட்டைப் பையில் வைத்துக் கொண்டு வேலையைத் தொடர்ந்தார்.

மேற்பார்வையாளர் சற்று யோசித்தார். ஒரு சிறு கல்லை எடுத்து, தொழிலாளியை நோக்கி, குறிபார்த்து எறிந்தார். தொழிலாளி, இம்முறை சரேலென  நிமிர்ந்து பார்த்தார். மேற்பார்வையாளர், இப்போது அவருடன் பேச இயன்றது.

நம் வாழ்வும் பல முறை இம்மாதிரியான நிகழ்வுகளினூடே செல்கிறது. நமக்குக் கிடைக்கும் பெரிய, சிறிய லாபங்கள் அனைத்தையும் நம் அதிர்ஷ்டத்தின் காரணமாகவோ, திறமையின் காரணமாகவோ  கிடைத்தது என நினைக்கிறோம். ஆனால் ஒரு சிறு கஷ்டம் வந்தாலும் கடவுளிடம் ஓடுகிறோம். பலருக்கு, கடவுள் ஒருவர் இருக்கும் நினைவே கஷ்டம் வரும் போது தான் வருகிறது.

நமக்குக் கஷ்டத்தைக் கொடுத்தவர் அவரே என்றும் அதைத் தீர்க்க வேண்டியது அவரது கடமை என்றும், தீர்க்காவிட்டால், 'கடவுளே இல்லை' என்றும் கூறும் பலரை நாம் கண்டிருப்போம்.

நமக்கு நல்லவை நடக்கும் போது இறைவனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். அப்போது தான், பிரச்னைகள் வரும் போது அவரிடம் முறையிடுதலை முழு மனதோடு செய்ய இயலும்.

உண்மையில் நமக்கு வருபவை எல்லாம் கஷ்டங்கள் அல்ல. இறைவன் நமக்கு வைக்கும் சோதனைகள். அதன் மூலம் அவர் நமக்கு ஏதோ தெரிவிக்க விரும்புகிறார். இதை உண்மையாக உணர்ந்தால், இறைவனின் குரலை நமக்குள்ளும் நிச்சயம் கேட்கலாம்.

இந்தப் பிறவியை நமக்குக் கொடுத்ததற்கு, இந்த இனிமையான வாழ்க்கையை அருளியதற்கு, நல்ல பெற்றோர், நண்பர்கள், தொழில், செல்வம், ஆரோக்கியம் என அனைத்துப் பேறுகளும் வழங்கியதற்கு, அன்றாடம் இறைவனுக்கு நன்றி சொல்வோம்.

வாழ்க்கை, நாம் எதைத் தருகிறோமோ அதையே திரும்ப வழங்குகிறது.... மன மகிழ்வுடன், நமக்கு அருளப்பட்டவைகளுக்காக, இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லத் தொடங்குவோமானால், மேன்மேலும், இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லும் வாய்ப்பை, வாழ்க்கை கொடுத்துக் கொண்டேயிருக்கும்!!!. நிச்சயமாக..

அன்புடன்
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.

நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்!!!

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்.

செவ்வாய், 12 நவம்பர், 2013

MINI STORIES.. KATTRIL PARAKKUM KAAGITHA THUNDUGAL.....சின்னஞ்சிறு கதைகள்.. காற்றில் பறக்கும் காகிதத் துண்டுகள்!!


ஒரு ஊரில், வயதான ஒரு பெரிய மனிதர் வாழ்ந்து வந்தார். எக்காலத்திலும் தனக்கே முக்கியத்துவம் தரப்பட வேண்டுமென்ற கொள்கையுடையவர் அவர். 

அவரது அண்டை வீட்டுக்காரர் நற்குணங்கள் நிரம்பியவர். உழைப்பாளி. கடுமையான உழைப்பினால் செல்வம் சேர்ந்தது அவரிடம். பெரிய மனிதருக்கு இதைக் கண்டு பொறுக்க முடியவில்லை. 'எங்கே நமக்குப் போட்டியாக வந்து விடுவாரோ' என்ற பயத்தில், அவரைப் பற்றி அவதூறு பரப்பலானார். அண்டை வீட்டுக்காரர் ஒரு திருடர் என்றும் அதன் காரணமாகவே விரைவில் செல்வம் சேர்த்தார் என்றும் பார்ப்போரிடமெல்லாம் கூறலானார். பெரிய மனிதரின் கூற்று என்பதால், செய்தி விரைவாகப் பரவலாயிற்று.

இதன் காரணமாக, ஊர்க்காவல் படையினருக்கு விஷயம் விரைவில் போய்ச் சேர்ந்தது. அவர்கள், இதை நம்பி, பெரிய மனிதரின் அண்டை வீட்டுக்காரரை பிடித்துக் கொண்டு போய், காவலில் வைத்தனர். அதன் பின், தக்க விசாரணை நடந்து, அண்டை வீட்டுக்காரர் குற்றமற்றவர் என்று விடுவிக்கப்பட்டார்.

ஆனால், அண்டை வீட்டுக்காரருக்கு, தான் பட்ட அவமானத்தை மறக்க இயலவில்லை. கடும் கோபம் கொண்ட அவர், பெரிய மனிதர் மீது மான நஷ்ட வழக்குத் தொடர்ந்தார். பெரிய மனிதர், நீதிபதியின் முன் கூண்டில் நிறுத்தப்பட்டார்.

பெரிய மனிதர் நீதிபதியிடம்,'நான் ஏதோ நான் கேள்விப்பட்டதைச் சொன்னேன். நாங்கள் இருப்பது சிறிய ஊர்... அதில் நான் சொன்னதால் இவர் மதிப்புக் குறைகிறது என்பது அபத்தம். அதுதான் இவர் யோக்கியர் என்பது நிரூபணமாகிவிட்டதே?!!. இனி, சொற்ப மனிதர்களே இருக்கும் எங்கள் ஊரில் இவர் நிச்சயம் மதிக்கப்படுவார்' என்றார். தான் பெரிய மனிதர் என்பதால், தன்னைத் தண்டிக்க தயங்குவார்கள் என்ற எண்ணம் மேலோங்கியிருந்தது அவருக்கு!!!

ஆனால்,  நீதிபதி, நீதிக்கு மட்டும் பயப்படுபவர். பெரிய மனிதரின் தோரணைக்கு அஞ்சுபவரல்ல.. 

நீதிபதி, பதில் ஏதும் சொல்லாமல், அவரை அருகே வரவழைத்து, ஒரு காகிதத்தைக் கொடுத்து, அதைத் துண்டுகளாகக் கிழிக்கச் சொன்னார். பின், அந்தப் பெரிய மனிதரை ஊருக்குப் போகும்படியும், போகும் வழியெல்லாம், துண்டுகளை வரிசையாகப் போட்டுக் கொண்டே போக வேண்டும் என்றும் கூறி,  நாளை மீண்டும் நீதிமன்றம் வரவேண்டுமென்று கூறினார்.

பெரியமனிதரும் அவ்வாறே செய்து, தம் இருப்பிடம் போய்ச் சேர்ந்தார். மறு நாள் நீதிமன்றம் சென்றார். நீதிபதி அவரிடம், 'போய், நேற்று நீங்கள் போட்ட காகிதத் துண்டுகளை சேகரித்து வாருங்கள்!!' என்றார். விக்கித்துப் போனார் பெரிய மனிதர். 'அது எப்படி முடியும்... அவை காற்றிலே எங்கெங்கு சென்றனவோ யாருக்குத் தெரியும்?' என்று கேட்டார்.

நீதிபதி,  'தெரிந்து கொள்ளுங்கள்..இதைப் போன்றதே நீங்கள் சொன்ன அவதூறு வார்த்தைகளும். அவை திரும்பப் பெற முடியாதவை. உங்கள் ஊரில் இருப்பவர்களை மட்டும் வைத்து எடை போடக் கூடாது அவர்கள் மூலம் வாய்மொழியாக, காற்றில் கலந்து, அண்டை ஊர்களில் எல்லாம் பரவியிருக்கும். அவைகளை நீக்குவதென்பது முற்றிலும் இயலாத செயல். நிச்சயம் உங்கள் செயலுக்கு நீங்கள் பதில் கூறியே ஆகவேண்டும்..' என்றார் கடுமையாக.

பெரிய மனிதர் உண்மை உணர்ந்து தலை கவிழ்ந்தார். 

நீதிபதி, மிகப் பெரும் தொகையை  நஷ்ட ஈடாக அண்டை வீட்டுக்காரருக்கு வழங்க உத்தரவிட்டார்.

"பகை, பொறாமை, ஆகியவற்றை நீ வெளியிட்டால் அவை வட்டியும் முதலுமாக மீண்டும் உன்னிடமே திரும்பி வந்து சேர்ந்துவிடும்!" --- சுவாமி விவேகானந்தர் 

"மற்றொருவன் தன்னைவிட அறிவாளியாக இருப்பதைப் பார்த்தோ அல்லது அவன் தன்னைவிட வசதியான வாழ்க்கை வாழ்வதைப் பார்த்தோ பொறாமை கொள்வது அல்லாவின் ஏற்பாட்டில் குறைகாண்பதாகும்".. திருக்குர் ஆன்

"உங்கள் உள்ளத்தில் பொறாமையும், மனக்கசப்பும், கட்சி மனப்பான்மையும் இருக்குமானால் அதைப்பற்றிப் பெருமை பாராட்ட வேண்டாம், உண்மையை எதிர்த்துப் பொய் பேச வேண்டாம் " ----யாக்கோபு: 3:14

அன்புடன்
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.

நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்!!

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்.

திங்கள், 28 அக்டோபர், 2013

MINI STORIES...UNGALIN NANBAN..சின்னஞ்சிறு கதைகள்...உங்களின் நண்பன்


அது ஒரு தொழிற்சாலை..

சில நூறு நபர்கள் மட்டுமே பணிபுரிந்தார்கள். ஆனால் அவர்களது வேலைத் திறமையின் காரணமாக, அந்தத் தொழிற்சாலைக்கு ஆர்டர்கள் குவிந்தன. தரமான பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் ஒரு அருமையான தொழிற்கூடமாக அது திகழ்ந்தது.

தொழிற்சாலையின் அதிபர்.. தொழிலை விரிவு படுத்துவதற்காக சுற்றுப் பயணம் புறப்படத் தீர்மானித்தார்..தொழிற்சாலையை, தொழிலாளர்களின் பொறுப்பில் விட்டுச் சென்றார்.

திரும்பியதும்,  அவருக்கு ஒரு பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது..

 திடீரென்று ஆர்டர்கள்  குறைந்திருந்தன. தரம், மற்ற விஷயங்களில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. போட்டித் தொழிற்கூடங்கள், தரத்தில் போட்டியிட முடியவில்லை. ஆயினும் அங்கு ஆர்டர்கள் குவிந்தன...

தொழிற்கூடத்தின் அதிபர் மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளானார். காரணம் தேடினார். சில காலமாக, கொடுக்கப்பட்ட ஆர்டர்கள் சரியாக டெலிவரி செய்யப்படாதது தான் காரணம் என்று தெரிந்து கொண்டார்.

அவருக்குப் பேராச்சரியம்.. என்ன ஆச்சு தொழிலாளர்களுக்கு.. ஏதாவது பிரச்னை அல்லது குறையா.. ஒவ்வொருவராக விசாரிக்க ஆரம்பித்தார். காரணம் பளிச்சென்று புரிந்தது..

ஒவ்வொருவரிடமும் பெரிய புகார் பட்டியல்... என் திறமையை இவர் மதிக்கவில்லை. நான் முன்னேறக் கூடாதென திட்டமிட்டு வேலை செய்கிறார்...மட்டம் தட்டுகிறார்.. அவர் என்னைப் பற்றி துஷ்பிரசாரம் செய்கிறார்.' இப்படி நீண்டது பட்டியல்..

ஒரு அதிர்ச்சி வைத்தியம் தரத் தீர்மானித்தார் தொழிற்கூடத்தின் அதிபர்.

ஒரு நாள், தொழிலாளர்கள், தொழிற்கூடத்தின் வாசலில் ஒரு பெரிய அறிவிப்புப் பலகையைப் பார்த்தனர்..

'உங்கள் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்த மிகக் கொடுமையான எதிரி இன்று மறைந்து விட்டார்.. தொழிற்கூடத்தின் உடற்பயிற்சி மையத்தில், அவரைக் காணலாம்..'

ஜிம்மை நோக்கி முண்டியடித்தது தொழிலாளர் கூட்டம்.. ஒருவருக்கொருவர் காரசாரமான உரையாடலில் ஈடுபட்டனர். சிலர், 'மலர் வளையம் கூட வைக்கக் கூடாது.. இவரெல்லாம் மரியாதைக்குரியவரல்ல..' என்பதாக மனிதநேயமில்லாமல் கூட பேசத் தலைப்பட்டனர். 

ஆனால், ஜிம்மின் உள்ளே நுழைந்து வந்தவர் யார் முகத்திலும் ஈயாடவில்லை. அதிர்ச்சி நிரம்பிய முகத்தோடு அவரவர் இடத்திற்குச் சென்ற‌னர். யாருடனும் பேசவில்லை.

சில நாட்களிலேயே தொழிற்கூடத்தில் நிலைமை சீராகியது..பழையபடி ஆர்டர்கள் குவிந்தன..

அப்படி ஜிம்மின் உள்ளே என்னதான் இருந்தது?!!..

ஒரு மேஜையில் அமரர் உடல் வைக்கும் பெட்டி, அதைத் திறந்தால் அதனுள்.....


ஒரு கண்ணாடி!!!!!!!

பக்கத்தில் கொட்டை எழுத்தில் ஒரு வாசகம்..

'ஒரே ஒருவர் தான் உங்கள் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்து நிறுத்த முடியும்..

அது நீங்கள் தான்..'

ஒருவரது மிகச் சிறந்த நண்பனும், மிகக் கொடுமையான எதிரியும் அவர் தான்.....

 அவர் மட்டுமே தான்..
+++++++++

வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்
உள்ளத் தனையது உயர்வு.
- திருவள்ளுவர்.

"நான் உறுதியாகச் சொல்வேன். உனது கடந்து கால வாழ்க்கையை நீ பின்னோக்கித் திரும்பிப் பார்ப்பாயானால், நீ வீணாக எப்போதும் மற்றவர்களிடமிருந்து உதவியைப்பெற முயற்சி செய்த்தையும் அப்படி எதுவும் வராமற் போனதையும்தான் காண்பாய். வந்த உதவிகள் எல்லாம் உனக்குள்ளிருந்தவையாகத்தான் இருக்கும். "(சுவாமி விவேகானந்தர்..இந்த ஆண்டு சுவாமிஜி விவேகானந்தர் நூற்றாண்டு..)

செய்ய முடியும் என்று நம்பு. ஒன்றைச் செய்ய முடியும் என்று நீ முழுதாய் நம்பும்போது, உன் மனம் அதைச் செய்து முடிக்கும் வழிகளைக் கண்டறியும். ஒரு காரியத்தில் வைக்கும் நம்பிக்கை, அந்தக் காரியத்தை முடிக்கும் வழியையும் காட்டுகிறது.
- Dr. David Schwartz

பலரும், தங்களது சூழ்நிலை சரியில்லை என்றே குறைப்பட்டுக் கொள்கிறார்கள். வெற்றியாளர்களோ எழுந்து, தங்களுக்கான சூழ்நிலையைத் தேடுகிறார்கள்; அத்தகைய சூழ்நிலை கிடைக்கவில்லையெனில், அவர்களே உருவாக்குகிறார்கள்.
...ஜார்ஜ் பெர்னார்ட் ஷா.


அன்புடன்

பார்வதி இராமச்சந்திரன்.


நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்!!!!

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்..

வெள்ளி, 27 செப்டம்பர், 2013

MINI STORIES... ODUTHAL ENBATHU..சின்னஞ்சிறு கதைகள்... ஓடுதல் என்பது...


அதிகாலை இளங்காற்று என் மேல் வந்து மோதியது. ஷூ லேஸை இறுகக் கட்டினேன். 

தெரு விளக்குகள் வீசிய ஒளிவெள்ளம் தெருவெல்லாம் சிந்தியிருந்தது. கேட்டைத் திறந்து வெளிவந்தேன். இந்த அதிகாலை நேரத்தில், ஓரிருவர் வாக்கிங் சென்று கொண்டிருக்க, சிலர்  ஓடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  நான்  மெல்..ல ஓட ஆரம்பித்தேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேகமெடுத்தேன்.

ஓடிக் கொண்டிருப்போரில் பலர் பழக்கம் ஆனவர்கள். புன்னகைத்தார்கள். பதிலுக்கு நானும்.

கொஞ்ச நேரம் ஓடினேன். ஒருவர் என்னைக் கடந்தார். மின்னல் வேகம்... அயர்ந்து போனேன். பார்த்தால் வயதானவர் போல் தெரிந்தார். ஆனாலும் அவர் வேகம் நம்ப முடியாததாக இருந்தது. எனக்குள் தீப்பொறி. 'இவரைக் கடந்து ஓட வேண்டும்'. தீர்மானித்ததும், வேகத்தை அதிகரித்தேன். புயலாக ஓட ஆரம்பித்தேன்.

சிறிது நேரத்திலேயே அவருக்கு அருகில் வந்து விட்டேன். இன்னும் கொஞ்சம்...கொஞ்ச்..சம் தூரம் தான். ஆ!... இதோ.. இதோ அவரை அடைந்தே விட்டேன். இன்னும்..இன்னும் வேகம்.. தாண்டியே விட்டேன் அவரை.

அவரை விட்டு வெகு தூரம் விலகி வந்த பின்பு மெல்ல நிதானித்தேன். குனிந்து மூச்சை ஆழமாக உள்ளிழுத்து வாயால் வெளிவிட்டேன். வென்று விட்ட பெருமிதம் மனதை நிறைக்க, மெல்ல திரும்பிப் பார்த்தேன். எந்த வித சலனமும் இல்லாமல் அந்த மனிதர் என்னைக் கடந்தார். அவருக்கு நான் அவரோடு போட்டியிட்டது கூடத் தெரியவில்லை.. பாவம்.

சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். 'திக்' கென்றது. இது எந்த இடம்?. அருகிலிருந்த பலகை, மௌனமாக, 'நீ போக வேண்டிய இடத்திலிருந்து வெகு தூரம்..' என்றது. அதிர்ந்தேன்.. திரும்பவும் போக வேண்டும் வெகு தூரம். இப்போது மணி என்ன?. ஏழு என்றது கைக்கடிகாரம். அப்படியென்றால்.. திரும்பி ஓட இயலாது. வேக நடை நடந்து சென்றால் ஏழரை அல்லது ஏழே முக்கால் ஆகலாம். எட்டு மணிக்கு அலுவலகத்தில் இன்று இருக்க வேண்டும் என்பது திடீரென மனதில் பளீரிட்டது. முக்கியமான மீட்டிங். ஆறரைக்குக் குளித்துத் தயாராக வேண்டுமென நினைத்தது தேவையில்லாத போட்டியால் பாழானது புரிந்தது.

உண்மையில் நான் அடைந்தது வெற்றியல்ல. மோசமான தோல்வி.. வருத்தம் தோய்ந்த முகத்துடன், மெல்லத் திரும்பி நடக்கலானேன்..

கதை சொல்லும் நீதி:

நம்மில் பலர், இப்படித்தான் தேவையேயில்லாமல், உற்றார், உறவினர், நண்பர்கள், அண்டை வீட்டுக் காரன் என அனைவருடனும் போட்டியிடுகிறோம். மனதால் நித்தம் நித்தம் குமைந்து, 'அவன் என்ன உசத்தி.. என்னை விடவா' என்று ஒப்பிட்டு யுத்தம் செய்கிறோம். மனமென்னும்  கோயிலில் சத்தமில்லா யுத்தக் களங்கள் ஒரு நூறு கட்டி வைத்து ஓயாமல் மாற்றி, மாற்றிப் போரிடுகிறோம். ஏன் என்றும் புரியாமல், எதற்கு என்றும் தெரியாமல் அனைவரையும் விரோதியாகவே பாவிக்கிறோம். நம்மை விடவும் நல்ல கார் வைத்திருக்கிறானா, வீடு இருக்கிறதா, அட.. நம்மை விடவும் காஸ்ட்லி ஷர்ட்டா.. போச்சு.. உடனே காரணம் தெரியாத விரோதத் தீ பரவுகிறது. உண்மையான நட்புடன், நமக்கு ஆபத்தில் உதவி செய்யக் கூடிய சுபாவம் அவருக்கு இருந்தும், நம்மால் ஒட்ட முடியாமல் போகிறது.

ஆரோக்கியமற்ற இந்தப் போட்டி மனப்பான்மை, ஒரு முடிவற்ற சுழல். மாட்டிக் கொள்வோரை மாயமாக்கி  விடும் தன்மையுடையது. நமக்கென்று இருக்கும் வாழ்வு, லட்சியம், கொள்கை அனைத்திலும் போக வேண்டிய நமது கவனத்தை, இவற்றில் சிதறச் செய்வது என்ன நியாயம்?. கடவுள் நமக்கே நமக்கென வகுத்து வைத்திருக்கும் பாதையில் நடை போட்டு உயராமல், அடுத்தவர் பாதையையே நாமும் தேர்ந்தெடுத்து ஓடுதல் என்ன பலன் தரும்?.

நம் முன்னோர்கள் இதனால் தான் 'அஞ்சு விரலும் ஒண்ணு போல் இருக்காது..' என்று  சொல்லிச் சென்றார்கள். பரந்த இப்பூவுலகில், ஒவ்வொரு படைப்பும் தனித்தன்மையுடையன. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதம். புலியைப் பார்த்து பூனை சூடு போட்டுக் கொண்டால் யாருக்கு நட்டம்?.

ஒப்பீடு செய்யாமல், ஒழுங்காக நம் பாதையில் சந்தோஷமாகச் செல்வோம். அப்போது தான் அருகில் செல்பவரைப் பார்த்து புன்னகைக்கவும் வாழ்த்தவும் இயலும். அடுத்தவர் உயரம் ஆழ்மனது வரை பரவசப்படுத்தும் மனம் படைத்த பாக்கியசாலிகளாவோம்.

ஓவர் டோஸ் அட்வைஸாப்படுதா.. செரி.. கொஞ்சம் சிரீங்.

இப்படியெல்லாமும் போட்டி போடக் கூடாத்.. தப்..

(காணொளியை வலையேற்றியவருக்கு ரொம்ப தேங்ஸு..)

அன்புடன்,
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.

நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்..

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்.

புதன், 18 செப்டம்பர், 2013

MINI STORIES.2 ...சின்னஞ்சிறு கதைகள்..2 தவளைகளின் சத்தம்!!


அது ஒரு சைனீஸ் ரெஸ்டாரென்ட். ஊருக்கு நடுவில் இருந்தது. படாடோபமாக உடை உடுத்திய மனிதர்கள் பலர் வருவதும் போவதுமாக, மாலை வேளையில் படு பிஸியாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.

சற்று அழுக்கான உடை உடுத்திய ஒரு விவசாயி அங்கு வந்தான். வாசலில் இருந்த உணவுப் பட்டியலைப் பார்த்தவன், உணவகத்தின் உரிமையாளரைத் தான் சந்திக்க வேண்டுமெனக் கோரினான். அங்கிருந்தவர்களுக்கு ஆச்சரியம்!!. ஆயினும், உரிமையாளரிடம் அவனை அழைத்துச் சென்றனர்.

உரிமையாளர், மரியாதையாக அவனை வரவேற்று அமரச் செய்து விசாரித்தார். உரையாடல் கீழ்க்கண்டவாறு இருந்தது...

'உங்கள் உணவகத்தில், தவளைகளைக் கொண்டு சமைக்கப்படும் உணவு வகைகள் மிகுந்திருக்கின்றன. என்னால் அதிக அளவு தவளைகளை உங்களுக்கு   விற்க முடியும்.'

'அப்படியா?... மிகவும் நல்லது. எவ்வளவு தவளைகள்?'

'ஐநூறு.. ஆயிரம்...'

'அடேயப்பா!!.. எப்படி இவ்வளவு தவளைகள் தர இயலும்?'

'என் வீட்டருகில் ஒரு குளம் இருக்கிறது. அதில் நிறையத் தவளைகள். தினம் இரவு நேரத்தில் தூங்க விடாமல் சத்தமிட்டு அதிக அளவு தொந்த்ரவு செய்கின்றன. அவற்றின் சத்தத்தை வைத்துச் சொல்கிறேன். குறைந்தது ஆயிரமாவது இருக்கும்'.

'நல்லது.. அப்படியானால் அடுத்த வாரம் தவளைகளுடன் வாருங்கள். நல்ல விலை தருகிறேன்.'

விவசாயி விடை பெற்றுப் போனான். 

அடுத்த வாரம், விவசாயி கொண்டு வந்த தவளைகளைப் பார்த்து அதிர்ந்து போனார் உணவக உரிமையாளர்.

இரண்டே இரண்டு தவளைகளை மட்டுமே கொண்டு வந்திருந்தான் விவசாயி. 

'இது என்ன, இரண்டு தவளைகள் மாத்திரம் கொண்டு வந்திருக்கிறீர்கள்?. மீதி எங்கே?'.

'இல்லை, நான் தான் தவறாகக் கணித்து விட்டேன். தவளைகளின் சத்தத்தைக் கேட்டு, அதிக அளவில் தவளைகள் இருப்பதாக நினைத்து விட்டேன். உண்மையில் இவை இரண்டு மட்டுமே அந்தக் குளத்தில் இருந்தன. ஆனால் இவற்றின் சத்தமே மிக அதிகமாக இருந்தது..'.

உணவக உரிமையாளர் என்ன சொல்லியிருப்பார் என்பதை விடுங்கள்.. 

கதை சொல்லும் நீதி என்ன?

1. அடுத்த முறை உங்களை யாராவது நியாயமற்ற முறையில் கடுமையாக விமரிசித்தால் அல்லது கிண்டல் செய்தால், நினைவு கொள்ளுங்கள்.. இந்த இரண்டு தவளைகளை... பெரிது படுத்தி வருந்த வேண்டாம்.

2.பயம் என்ற இருட்டில் வைத்துப் பார்க்கும் போது, பிரச்னைகள் மிக பூதாகாரமாக தோற்றமளிப்பது இயல்பே...

இரவு நேரத்தில், உறங்கச் செல்லும் முன், ஆயிரம் தவளைகளின் சத்தத்துக்கு ஈடாக தொந்தரவு செய்யும் பிரச்னைகள், உறங்கி எழுந்ததும் மிக லேசாகத் தோற்றமளிப்பது இயல்பே..சில சமயம் தீர்வுகள் கூட உங்களுக்குப் புலப்படும். 

ஆகையால், பிரச்னைகளைக் கண்டு மிரளாதீர்கள்.  எதிர்கொள்ளத் தயங்காதீர்கள். சற்று அருகில் நெருங்கி, எப்படி கையாளுவது என்று யோசிக்கத் துவங்கினீர்களானால், மிரட்டிய பல பிரச்னைகள், உண்மையில் மிக எளிமையானவையே என்று உணர்வீர்கள்!!..

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, காலம் என்று ஒன்று இருக்கிறது. அது தீர்த்து வைக்காத பிரச்னைகள் மிக மிகக் குறைவு. நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள். விடியல் அருகில் இருக்கிறது.

அன்புடன்
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.

நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்!!

படத்துக்கு நன்றி:. கூகுள் படங்கள்.

ஞாயிறு, 1 செப்டம்பர், 2013

MINI STORIES, MAAN SOLLUM RAGASIYAM..சின்னஞ்சிறு கதைகள் 1....மான் சொல்லும் ரகசியம்.....


அன்பு நண்பர்களுக்கு வணக்கம்.

வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அற்புத அறிவுரைகள் அடங்கிய சின்ன சின்ன கதைகளை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள விருப்பம். நான் படித்த, கேட்ட, தெரிந்து கொண்ட கதைகளும், சொந்தமாக எழுதியவையும் இதில் அடங்கும். அந்த வகையில், ஒரு கதை இதோ உங்களுக்காக...

அது ஒரு அடர்ந்த காடு. பாய்ந்து வேகமாக சுழித்தோடும் ஆறு, செங்குத்தான பாறைகள், பாதைகள், கொடும் விலங்குகள், கானம் பாடும் பறவைகள், அழகிய மலர்கள் பூத்து மணம் பரப்பும் செடிகள், நெடிதுயர்ந்த மரங்கள் என, ஒரு காட்டிற்குரிய  அனைத்தும், குறைவற நிறைந்திருந்தது.

வேகமாக ஓடிக் கொண்டிருந்த ஆற்றின் கரையில், கர்ப்பமாக இருந்த மான் ஒன்று, தட்டுத் தடுமாறி நடந்து வந்தது. அதற்கு பிரசவ நேரம். பசும் புற்கள் நிறைந்த பள்ளமான இடம் ஒன்றை, ஆற்றோரத்தில் கண்ட மான், அதை நோக்கிச் செல்ல ஆரம்பித்தது. அந்த இடம், குட்டியை ஈனுவதற்கு பாதுகாப்பானது என்ற எண்ணம் அந்த மானுக்கு.

புதரை நெருங்கும் நேரத்தில் அந்த மானுக்கு பிரசவ வலி எடுக்க ஆரம்பித்தது!.

வலியோடு புதரை நெருங்கும் நேரத்தில் திடீரெனத் தோன்றியது விபரீதம்!

திடீரென்று கண்ணைப் பறிக்கும் மின்னலொன்று தோன்றியது. ஆம்!. வானில் கருமேகங்கள் சூழ ஆரம்பித்திருந்தது. அந்த மின்னலின் விளைவாக, புதரின் மேற்புறத்தில் காட்டுத்தீ தோன்றி விரைவாகப் பரவ ஆரம்பித்தது.

மிரண்ட மான், கீழ்நோக்கி நகரத் துவங்கியது. ஆனால் ஐயோ!!. கீழே ஆற்று நீரின் வேகம் அதிகரிக்க ஆரம்பித்திருந்ததைக் கண்டது மான். இடது புறம் திரும்பியது. அங்கும் ஒரு ஆபத்து. ஒரு வேடன், தன் அம்பால் அந்த மானை நோக்கிக் குறிவைத்தான்.

வலது புறம் திரும்பியது மான். அங்கு ஒரு சிங்கம்,மிகுந்த பசியோடு இந்த மானை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது.

நாற்புறமும் ஆபத்து!

அந்த மான் இப்போது என்ன செய்யும்?. அது உயிர் பிழைத்து, நல்ல முறையில் குட்டியை ஈனுமா? அல்லது மானும், வேடனும், சிங்கமும் காட்டுத் தீயில் பொசுங்குமா?.

நெஞ்சு பதறும் இந்த வேளையில் அந்த மான் இப்போது என்ன செய்தது தெரியுமா?

அமைதியாக, மெல்ல நடந்து அந்த புதரை நோக்கிச் சென்று, தன் முழு கவனத்தையும், ஒரு புதிய உயிரை இந்த மண்ணுக்குக் கொண்டு வருவதில் செலுத்தியது. வேறெதிலும் அதன் கவனம் பதியவில்லை.

ஆனால், கண்ணிமைப்பதற்கும் குறைவான பொழுதில் பின்வரும் சம்பவங்கள் நடந்தேறின.

கண் கூசச் செய்யும் மற்றொரு மின்னலொன்று விண்ணை கிழித்து வந்து, வேடனின் கண்ணைப் பறித்தது. அதனால் குறி தவறிய வேடனின் அம்பு, சிங்கத்தைக் கொன்றது. கருமேகக் கூட்டங்கள் பொழிந்த மழையால் காட்டுத் தீ அணைக்கப்பட்டது.

மான் பத்திரமாகக் குட்டியை ஈன்றது. மிக மகிழ்வுடன், குட்டியை நாவால் தடவிக் கொடுத்தது.

நம் வாழ்விலும் இது போன்ற சந்தர்ப்பங்கள் வரும். நாற்புறமும் எதிர்மறை எண்ணங்கள், எதிரான போக்குக் கொண்ட மனிதர்களை சந்திக்க நேரும். சில சமயம் அவற்றின் வேகம், நாம் நினைப்பதை விடவும் கூடுதலாக இருக்கலாம்.

ஆனால் எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும், 'தப்பிக்க இயலாது' என்றோ, 'எல்லாம் முடிந்தது' என்றோ எண்ணாது, கைக்கருகில் இருக்கும் கடமையில் முழு கவனத்தையும் செலுத்த வேண்டும். நிலையில்லாத வாழ்வில், எல்லா சூழலும் மனிதர்களும் மாற்றத்திற்கு உள்ளாக வேண்டியவையே. நம் மனதில் நேர்மறை எண்ணங்கள் சூழ்ந்திருந்தால், நம்மை மீறிய ஒரு சக்தி, அது இறை நம்பிக்கை உடையவர்களுக்கு இறைவன், இல்லாதோருக்கு இயற்கை, நம் நல்வினை என்று ஏதோ ஒன்று நிச்சயம் நம்மைக் காப்பாற்றும் என்பது சத்தியமான உண்மை!!

மான், அந்த சந்தர்ப்பத்தில், வாழ்வின் மதிப்பைப் புரிந்து கொண்டு, தன் முழு கவனத்தையும் குட்டியை ஈனுவதில் செலுத்தியதைப் போல், கடமையைச் செய்வதில் முழுகவனத்தையும் செலுத்த வேண்டும். கீதை சொல்வதும் இதைத்தானே!!

வாழ்வு மகத்தானது. அதன் ஒவ்வொரு கணத்தையும்,  அது தரும் திருப்பங்களையும் அனுபவித்து வாழ கற்பதோடு, அது தரும் அனுபவங்களை நேர்மறை சிந்தனையோடு ஏற்பவருக்கு, வாழ்வே ஒரு திருவிழா!!

பொன்னான இந்த சிந்தனையோடு,

நல்லன நினைத்து நாளும் உயர்வோம்!!

அன்புடன்
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்.

சனி, 13 ஜூலை, 2013

நினைவு நல்லதானால்...


'நல்லதே நினைக்கணும்....'. இதைச் சொல்லாத சமய  நூல்களில்லை. சுயமுன்னேற்ற நூல்களில்லை. உளவியல் நிபுணர்களில்லை. ஏனோ இதைப் பற்றி நானும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதும் அதை நடைமுறைப்படுத்த கொஞ்சமேனும் முயல வேண்டுமென்பது என் ஆசை.

எண்ணங்கள் எப்படிச் செயல்படுகிறதென்பதை அறிய வேண்டுமென்பது என் நெடுநாளைய அவா. எண்ணங்கள் பரந்த இப்பிரபஞ்சம் முழுவதையும் ஆளும் இறைவனின் உணர்வில் ஒரு சிறு துளிதான்.  நாமே இறைவனது குழந்தைகள் எனும் போது நம் எண்ணங்கள் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன?.

நம் மனதில் தோன்றும் எண்ணங்கள் யாவும் இப்பிரபஞ்ச வெளியில் அலைகளாக  உருவெடுத்து பயணிக்கின்றன. அவை யாவும் தொடர்ந்து அதிர்ந்தவாறே இருக்கின்றன.

இந்தக் கருத்து, சமீபத்தில் நான் படிக்க நேர்ந்த, 'ஒரு யோகியின் சுயசரிதம்' எனும் புத்தகத்தில்(புத்தகமல்ல இது... ஆன்மீகம் நாடுவோருக்கு இது ஒரு பொக்கிஷம்)ஸ்ரீ பரமஹம்ச யோகானந்தரால் மிகப் பலமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

"ஆழ்ந்த ஒரு முனைப்படுதலின் மூலம், ஒரு ஞானி, எந்த ஒரு மனிதனுடைய எண்ணங்களையும், அவன் வாழ்கிறவனாக இருந்தாலும் சரி, இறந்தவனாக இருந்தாலும் சரி, அறிந்து கொள்ள முடியும். எண்ணங்கள் எங்கும் நிறைந்ததாகவே இருக்கின்றன. அவை தனி மனிதனில் வேரூன்றியில்லை. மனம் அமைதியாக இருக்கும் போது, ஆன்மாவின் மூலம் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தேவையான வழிகாட்டுதல் உள்ளுணர்வின் வாயிலாக வந்து சேருகிறது. மனிதனின் தவறான புரிந்துணர்வே, நல்ல தீய எண்ணங்களுக்குக் காரணமாயிருக்கிறது. யோக நெறிகள், மனதை அமைதிப்படுத்தி, நம் உள்ளிருந்து அழைக்கும் தெய்வீகக் குரலைக் கேட்குமாறு செய்கின்றன".

இதைப் படித்ததும் எனக்கு கீழ்க்கண்டவாறு தோன்றியது. நம்மில் பலருக்கும் இந்த அனுபவங்கள் நேர்ந்திருக்கும்.

1. அமைதியான மனநிலையில், ஆழ்ந்து யோசிக்கும் போது, சிக்கலான பிரச்னைகள் எளிமையான தீர்வுகள் மூலம் தீர்க்கப்படுகின்றன.

2. நாம் ஒருவரைச் சந்திக்க வேண்டுமென மிகுந்த தீவிரத்துடன் நினைக்கும் போது, அந்த நபரை, எதிர்பாராத வகையில் சந்திக்க நேர்வது.

3. நம்மை கடுமையாக வெறுக்கும் நபரைப் பார்க்க நேர்ந்த கொஞ்ச நேரத்தில், நம் மனம் இனம் புரியாமல் அலைக்கழிக்கப்படுவது அல்லது உடல் நோயுறுவது.

4. நாம் மிகவும் அன்பு செலுத்தும் நபர், ஏதாவது ஆபத்தில் சிக்கிக் கொள்ள நேர்ந்தால், அது அறியாத சூழலிலும் நம் மனம் நிலை கொள்ளாமல் தவிப்பது.

இப்படி எத்தனையோ கூறிக்கொண்டே போகலாம். நம் எண்ண அலைகள், நம் மூன்றாவது கண்(ஆஜ்ஞா) வழியாக வெளியாகி, நம்மையும் நம்மை சுற்றி இருக்கும் சூழலையும் பாதிப்பதாலேயே இவ்வாறு நிகழ்கிறது. நம்மைச் சுற்றிலும் கண்ணுக்குத் தெரியாத மின்காந்த அலைகள் பரவிக்கிடக்கின்றன. நாம் எண்ணும் நேர்மறை எண்ணங்கள், நம் உடலிலிருந்து வெளியேறி அவற்றுடன் கலக்கும் போது, மின்காந்த அலைகள், நமக்கு நலம் தரும் முறையில் செயல்படுகின்றன. எதிர்மறை சிந்தனைகள், நம்மிடமோ அல்லது நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களிடமோ காணப்பட்டால், அவை, நம்மை உடனடியாகத் தாக்குகின்றன. நம் செயல்பாடுகளைப் பாதிக்கின்றன.

நேர்மறை எண்ணங்களின் சக்தி குறித்து நம்மில் அறியாதார் யார்?. எதிர்மறை எண்ணங்கள், கோபம், பொறாமை முதலிய உள் எதிரிகள், நம் உடல்நிலையில் பலத்த பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. மாரடைப்பு வந்தவர்களுக்கு மருத்துவர் முதலில் கூறும் அறிவுரை, 'டென்ஷனாகாதீங்க' என்பது தானே....

'ஆட்டோ சஜஷன்' எனும் நமக்கு நாமே அறிவுரைத்துக் கொள்ளும் திறன் பற்றி அறியாதவர்கள், நம்மில் மிகச் சிலரே இருக்கக் கூடும். மிகக் கடினமான சூழலில் சிக்கியிருக்கும் போது, நமக்கு நாமே 'நாம இதை சமாளிக்கலாம்' என்றோ, இதுவும் கடந்து போகும்' என்றோ திரும்ப திரும்ப உச்சரிப்பது, நம் மனதை சமனப்படுத்தி, அமைதிப்படுத்தும்.

இவை அனைத்துமே, எண்ணங்களின் செயல்பாடுகள் குறித்த எளிய உதாரணங்களே. சமீப காலமாக, ஆழ்மன செயல்பாடுகளை அதிகரிப்பது குறித்த வகுப்புகள் அதிகரித்துக் கொண்டு வருகின்றன. ஒருவர் நம்மீது வெறுப்பாக இருந்தால், அவரது மனநிலையை மாற்றவோ, அல்லது நம்மைப் பற்றி ஒருவருக்கு சரியாகப் புரிய வைக்கவோ, நமது ஆழ்மன அலைகளைப் பயன்படுத்தலாம் என்று கூறி, அதன்படி பயிற்றுவிக்கிறார்கள்.

தவத்திரு வேதாத்திரி மஹரிஷி அவர்கள், ஒருவரை நம் மனதுள் 'வாழ்க வளமுடன்' என்று கூறி வாழ்த்துவது, அவருக்கும் நமக்கும் உள்ள உறவில் நல்ல மாறுதல்களை ஏற்படுத்தும் என நிரூபித்திருக்கிறார்.

'எண்ணம் போல் வாழ்வு', 'உள்ளத்தனையது உயர்வு' என்பன போன்ற அறிவுரைகள், அறவுரைகள் எல்லாம், நம் உள்ளத்தில் தோன்றும் எண்ணங்களை கூர்ந்து நோக்கி, அவற்றை பரிசீலித்து, சரிவர பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகச் சொல்லப்படுகின்றவையே.

இம்மாபெரும் பிரபஞ்சத்தில், எல்லா செயல்களும், சிந்தனை உட்பட, அதனதன் சரியான எதிர்விளைவுகளைக் கொண்டுள்ளன. ஆகவே, யாராவது ஒருவர் நம் மீது சுடுசொற்களை வீசினாலோ, பழி சுமத்தினாலோ பதறிப் போக வேண்டியதில்லை. தர்மம், ஒரு போதும் முறை தவறாது தன் வேலையைச் செய்யும். நாம் ஒருவரது எதிர்மறையான செயலுக்கு எதிர்வினை ஆற்றினாலும், அதுவும் எதிரிடையான விளைவுகளையே நமக்குக் கொண்டு சேர்க்கும். ஒருவர் பேசிய வார்த்தையும் செய்த செயல்களும் வட்டியும் முதலுமாக திரும்ப வந்து சேருவதை எத்தனை இடத்தில் பார்க்கிறோம். இயற்கையை வஞ்சித்த மனிதன், அதனால் வரும் சேதங்களை சமீபத்தில் கூட பெருவெள்ளமாய் அனுபவித்தானே!.

நான் முன்பு தெரிவித்த 'ஒரு யோகியின் சுய சரிதம்' புத்தகத்தில், ஒரு நிகழ்ச்சி வருகிறது. இந்தியாவின் தலைசிறந்த யோகிகளுள் ஒருவரான மஹான் லாஹிரி மஹாசயர்,   தன் சீடன் ஒருவனிடம் பின்வருமாறு கூறுகிறார், 'மின்சாரம், அல்லது புவி ஈர்ப்பு இவைகளைப் போல், எண்ணமும் ஒரு சக்தி தான் மனிதனின் மனம் என்பது எல்லாம் வல்ல இறைவனின் உணர்வின் ஒரு சிறு பொறிதான். உன் சக்தி வாய்ந்த மனம் எதைத் தீவிரமாக நம்புகிறதோ அது உடனே நடக்கவே செய்யும்'.

எல்லாம் வல்ல இறைவன் நம் ஒவ்வொருவர் உள்ளத்திலும் உறைந்து நம் செயல்களைக் கண்காணிக்கிறார் என்பதை வலுவாக நம்பி, நம் எண்ணங்களை முறைப்படி செயல்படுத்தினால், நம் நியாயமான விருப்பங்கள் நிச்சயம் நிறைவேறும். பாஸிடிவ் திங்கிங் எனப்படும் நேர்மறை சிந்தனைகள், நம் மனதில் நிரம்பி வழியுமானால், நிச்சயம் வெற்றிக்கான வழி நம் கண்முன்னே தோன்றும்.

வெற்றி பெறுவோம்!

அன்புடன்
பார்வதி இராமச்சந்திரன்.
படத்துக்கு நன்றி: கூகுள் படங்கள்.